Drogi zarażenia

Szczenięta mogą zarażać się larwami glist już w życiu płodowym, a po przyjściu na świat larwami, które mogą znajdować się w mleku suki, lub w inwazyjnych jajach w środowisku zewnętrznym. Kocięta rodzą się wolne od glist i po raz pierwszy mogą zarażać się z mlekiem kotki. W niektórych regionach Polski 95 % szczeniąt rodzi się zarażonych. W organizmie szczeniąt i kociąt odbywa się pełen cykl rozwojowy pasożyta – larwy odbywają wędrówkę w tkankach poprzez płuca, oskrzela, jamę ustną – i tu połknięte wracają do jelit, gdzie rozwijają się w dorosłe glisty. Samice glist składają 20-50 tys. jaj dziennie, które z kałem są wydalane do środowiska. Odmiennie przebiega rozwój pasożyta u zwierząt powyżej 3 miesiąca życia – gdy do zarażenia dochodzi poprzez zjedzenie inwazyjnych jaj ze środowiska. Wówczas cykl rozwojowy pasożyta zatrzymuje się na postaciach larwalnych, które umiejscawiają się w tkankach i nie rozwijają się już w postacie dorosłe. Takie larwy są nazywane larwami drzemiącymi. Podczas ciąży u suki, przy udziale hormonów ciążowych, larwy drzemiące uaktywniają się i zarażają płody w macicy, a po porodzie przedostają się również wraz z mlekiem do przewodu pokarmowego szczeniaka.